Terwijl ik me nog herinner, de kleur van de sneeuw vóór mij, zingt achter mij op de hoge bergrug, het vuur door het droge hout bij dagenraad, dat ons naar de rivier drijft. Alvorens er geen meer zijn, buigen de forellen als spieren in de stroming terwijl ze hun schaduwen over de rimpelige bedding volgen. Kijkend naar de oppervlakte, zou de flikkerende rivier het vuur kunnen zijn. Kijkend naar jou, zou ik denken dat de vlammen leven in je ogen. Lees de rest van bericht ‘Litanie’
Laatste reacties