Je bent geen ongelukje, kleine. Je was onder mijn hoede zelfs vóór je geboorte. Je hebt nog steeds een plek in mij en voor altijd. Ik heb grote plannen voor jou, kleine, plannen zo groot als melkwegen en ook zo onmeetbaar, maar ze betekenen niets. Alsjeblieft, ik smeek je, verban ze en bouw zelf een wereld die ik me niet kan voorstellen. Je bent mij niets verschuldigd. Ik laat je vrij, ondanks het mij kapot maakt je te moeten laten gaan, zal niets ons langdurig scheiden totdat we weer samenkomen aan het einde der dagen. Lees de rest van bericht ‘Een soort van kerstverhaaltje’
Monthly Archive for december 2007
Mensen en voorwerpen zijn zo makkelijk te verliezen, het is wonderlijk dat we uiteindelijk iets overhouden om te tonen. Ook de toekomst is onzeker en kan net zo makkelijk worden misplaatst als de oude voorwerpen in je jaszak. Makkelijker zelfs, omdat elke stap ons wegleidt van een plaats die we nooit bereiken en van mensen waar we wellicht tegenaan liepen. We kijken echter alleen periferisch, indien al kijkend, zonder kennis van ze te nemen, terwijl we voorbijgaan aan hun omhelzing. Althans, zo lijkt het in de ogen van een tiener, verliefd op de liefde. Lees de rest van bericht ‘Wind beelden II’
Laatste reacties