Een evenwichtig briesje doet het wasgoed deinen dat hangt aan de lijn in de foto na de zwart-wit foto langs de muur in de fotogalerie. Papa zegt dat ze het briesje zichtbaar maken. Ik vind mijn vader indrukwekkend maar ik zeg het hem niet. We zijn weer in de fotogalerie, voor de vijfde keer deze week, hopende dat ze vanavond komt, maar daar spreekt hij niet over. Hij is voorzichtig met wat hij mij verteld want ik ben ziek. Papa zegt van leed komt perspectief en dat hij als fotograaf kennis zou moeten hebben van perspectief. Lees de rest van bericht ‘Wind beelden’
Monthly Archive for oktober 2007
Totdat mijn liftster haar pistool liet zien, was ik aan het overdenken of waanzin en verwaarlozing een vrouw bijna onherkenbaar kon maken, sinds de laatste keer dat ik haar zag. Ze had een erg gevaarlijke plek gekozen om auto’s aan te houden, en kwam uit het niets te voorschijn in de blinde bocht waar men de snelweg op accelereert, paraderend op suïcidale wijze in tegengestelde richting van het verkeer, zwaaiend met een duimgebaar dat meer lijkt op een veelomvattende “up yours” dan een tactvol verzoek om een lift. Lees de rest van bericht ‘Argumentum Ad Personam’
Je vraagt hoe het gaat.
Ik zeg goed.
Als de wind waait
waai ik ook.
Want ik ben ik,
ik, ik.
Lees de rest van bericht ‘Slechte dag’
Laatste reacties